FM - Surveillance (1979)

Strona A:

1. Rocket Roll
2. Orion
3. Horizons
4. Random Harvest
5. Shapes Of Things

Strona B:

1. Seventh Heaven
2. Father Time
3. Sofa Back
4. Destruction

FM to zespół z Kanady, zaliczany do grona grup grających rocka progresywnego. Surveillance to trzecia płyta w ich dorobku. Grupa powstała w 1976 roku w Toronto. Założyli ją Cameron Hawkins (syntezatory i okazjonalnie bas) oraz Jeff Plewman, znany bardziej jako Nash The Slash, który gra na skrzypcach elektrycznych i mandolinie. Panowie poznali się podczas sesji improwizacyjnej zespołu Clear. W 1977 roku do grupy dołączył perkusista Martin Deller. Z kolei rok później,  Plewmana zastąpił w zespole Ben Mink, który również grał na elektrycznych skrzypcach i mandolinie. Już w  ustabilizowanym składzie, panowie przystąpili do nagrania Surveillance.

Premiata Forneria Marconi - Storia Di Un Minuto (1972)

1. Introduzione
2. Impressioni Di Settembre
3. È Festa
4. Dove... Quando... (Parte 1)
5. Dove... Quando... (Parte 2)
6. La Carrozza Di Hans
7. Grazie Davvero

Jak się powiedziało A to trzeba powiedzieć B. Początkowo miałem nie prezentować tego albumu ale pomyślałem sobie, że byłoby to wielkie uchybienie. Bo przecież bardzo sobie cenię ich debiut, który jest ważną pozycją nie tylko w mojej kolekcji, ale i w historii rocka progresywnego. Właściwie ten album i opisywany już Per Un Amico, poznałem jednocześnie. Obie te płyty wywarły na mnie ogromne, pozytywne wrażenie. Obie w takim samym stopniu mnie oczarowały (jednak bardziej cenię sobie Per Un Amico).  Storia Di Un Minuto zdobyła we Włoszech ogromne powodzenie. Przełożyło się to na wyniki na listach najlepiej sprzedających się albumów. Płyta dotarła do pierwszego miejsca i została na mim przez kilka tygodni.

Premiata Forneria Marconi - Per Un Amico (1972)

1. Appena Un Po'
2. Generale
3. Per Un Amico
4. Il Banchetto
5. Geranio

Dziś lecimy do Włoch. Per Un Amico to drugi album w dorobku tej włoskiej formacji (ich debiut ukazał się w styczniu tego samego roku co opisywana tu płyta). PFM, bo tak w skrócie tytułuje się tę grupę, powstała formalnie w 1970 w Mediolanie. Założycielami grupy byli Franz Cioccio, Franco Mussida, Flavio Premioli oraz Giorgio Piazza. Tworzyli oni wcześniej grupę I Quelli i grali muzykę z pogranicza popu i rocka. Dopiero gdy latem 1969 roku poznali Mauro Pagani, flecistę i skrzypka, który dołączył do grupy, stwierdzili że najwyższy czas aby coś zmienić w swojej muzyce. Chcieli brzmieć całkiem inaczej niż dotychczas. Chcieli aby ich repertuar opierał się na większej ilości improwizacji i wirtuozerii. W początkach kariery PFM grali gościnnie przed takimi zespołami jak Procol Harum czy Yes. Za swój prawdziwy debiut i powód do dumy grupa uważa występ przed Deep Purple, który odbył się w Bolonii. To był tak zwany „debiut w ciemności”. Nazwany tak dlatego, że pierwszy utwór jaki wtedy wykonywali (21st Century Schizoid Man zespołu King Crimson) był zagrany w całkowitej ciemności, bo ktoś nie zapalił świateł. Wykonanie tego utworu spotkało się z bardzo dobrym przyjęciem publiczności, która doceniła i jak się później okazało pokochała  zespół Premiata Forneria Marconi.

Novalis - Sommerabend (1976)

  

1. Aufbruch
2. Wunderschätze
3. Sommerabend  a) Wetterleuchten b) Am Strand c) Der Traum d) Ein neuer Tag e) Ins Licht

Początki zespołu Novalis to rok 1970. Wtedy to dwóch kolegów Heino Schünzel i Hans-Jürgen Lüdecke znudzeni już ciągłym odtwarzaniem cudzych utworów, postanowili założyć nowy zespół. Zespół który będzie tworzył i grał własne kompozycje. Jesienią 1971 do grupy dołączył Jürgen Wenzel. Już jako trio dali ogłoszenie w lokalnej gazecie, że poszukują organisty i perkusisty. I tak oto do zespołu dołączyli organista Lutz Rahn, który wcześniej grał w Capricorn oraz Hartwig Biereichel grający wcześniej w grupie Greenlight. Rahn posiadał dość pokaźną kolekcję Hammondów i innych instrumentów klawiszowych. Biereichel także posiadał własną perkusję, co było dodatkowym atutem tych muzyków. W międzyczasie grupę opuścił Lüdecke. Teraz zespół musiał mieć jakąś nazwę. Padła propozycja Mosaik, jednak panowie uważali, że brzmi to zbyt staroświecko. Swoją nazwę zespół zawdzięcza jednemu z niemieckich poetów romantycznych, który tworzył pod takim właśnie pseudonimem (Novalis - właściwie Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg), którą zaproponował  nowy gitarzysta zespołu, Carlo Karges .  Po nagraniu dwóch płyt i kolejnych perturbacjach w składzie (odszedł Karges, a do grupy dołączył Detlef Job), panowie przystąpili do pracy nad albumem Sommerabend. Na płycie znalazły się trzy kompozycje.

Tangerine Dream - Force Majeure (1979)

1. Force Majeure
2. Cloudburst Flight  
3. Thru Metamorphic Rocks

Mija 35 lat od wydania tego albumu. Kiedy to zleciało? Pojęcia nie mam. Po kiepskim albumie Cyclone (oczywiście to moje subiektywne odczucie) i odejściu z zespołu Steve’a Jolliffe’a, panowie Froese i Franke wzięli się do pracy nad nową płytą. Wspierał ich w tym (jak zresztą na poprzednim albumie) Klaus Krüger, który zagrał na perkusji. Krüger zaraz po nagraniu swoich partii opuścił Tangerine Dream by dołączyć do Iggy Popa. Dodatkowo na wiolonczeli zagrał tu Eduard Meyer. Nagrań dokonano w Berlinie na przełomie sierpnia i września 1978. Autorką okładki jest żona Edgara, Monika Froese.