Rush - 2112 (1976)

1. 2112 (I - Overture; II - The Temples Of Syrinx; III - Discovery; IV - Presentation; V - Oracle: The Dream; VI - Soliloquy; VII - Grand Finale)
2. A Passage To Bangkok
3. The Twilight Zone
4. Lessons
5. Tears
6. Something For Nothing

Wciąż nie mogę otrząsnąć się po śmierci Neila Pearta. Ależ to ogromna strata dla świata muzyki. Piątkowy wieczór, oglądamy z Żoną jakiś film. Po seansie odpalam internety, a tam ta wiadomość – Neil Peart nie żyje. Szok! Następnego dnia wyciągnąłem wszystkie płyty Rush jakie mam i po kolei (wcale nie chronologicznie) zacząłem je odsłuchiwać. No nie mogłem tego tak zostawić i nie skrobnąć chociaż dwóch sów o jednej z płyt. A dlaczego właśnie 2112 u mnie na tapecie? Ponieważ pierwszym utworem, który włączyłem po tej strasznej wiadomości był Tears z tego właśnie albumu…

Jean-Luc Ponty - Cosmic Messenger (1978)

1. Cosmic Messenger
2. The Art. Of Happiness
3. Don't Let The World Pass You By
4. I Only Feel Good With You
5. Puppet's Dance 
6. Fake Paradise
7. Ethereal Mood
8. Egocentric Molecules

W noc sylwestrową, chwilę przed północą, stanąłem w oknie aby popatrzeć na fajerwerki. A że mieszkam wysoko i mam widok na całe miasto jest na co popatrzeć. Od wielu lat przesypiam tę noc bo co może być ekscytującego w tym, że człowiek jest starszy o kolejny rok? Tym razem spać się nie chciało i postanowiliśmy popatrzeć na ten teatr, w którym główną rolę grają fajerwerki. I tak patrząc w tę czarną tablicę nad naszą planetą, w głowie wyświetliła mi się okładka tej właśnie płyty ze świetlistą postacią spadającą z nieba. Musiałem natychmiast odpalić choć utwór tytułowy, który od zawsze zwala mnie z nóg...

Lipali - Mosty Rzeki Ludzie (2019)

1. Będzie dobrze; 2. Kim jestem?; 3. Od brudu; 4. Pa; 5. Trzy serca; 6. Ocalimy nas; 7. Stoimy na ramionach skał; 8. Zapasy w błocie; 9. Świat upada; 10. Przed siebie, od siebie, za siebie

Dziś premiera tej płyty. Albumu słucham od kilku dni. Zakupiona w przedsprzedaży, z autografami grupy, dotarła już w poniedziałek. Przed jej wydaniem Lipa mówił, że można się zdziwić słuchając tego krążka. I tak w rzeczywistości jest. Zespół wyraźnie łagodzi swoje dotychczasowe oblicze, ale nie brakuje tu także mocniejszych akcentów. A o czym opowiada ten album? O nas, o podziałach, swarach, gniewie, ale i o nadziei, że można to naprawić…

a-ha - Warszawa 18.11.2019 Torwar

Wczoraj uczestniczyłem wraz z moją ukochaną Żonką w koncercie, który mogę zaliczyć do panteonu tych najważniejszych w życiu. Z zespołem jestem od początków ich istnienia, a żeby być dokładniejszym, to od pierwszej płyty, którą jak wiemy jest Hunting High And Low. Pamiętam połowę lat osiemdziesiątych i ten fantastyczny głos Mortena we wszystkich piosenkach z Take On Me na czele. Pisałem o tym albumie na blogu, proszę poczytać. Obecna trasa i wczorajszy koncert były świętowaniem trzydziestej piątej rocznicy wydania tego dzieła. Zagrali go w całości. Muszę przyznać, że w życiu nie byłem na tak drętwym koncercie…

Spin 1ne 2wo - Spin 1ne 2wo (1993)

1. All Along The Watchtower; 2. Can't Find My Way Home; 3. Angel; 4. White Room; 5. Reason To Believe; 6. You Keep Me Hanging On; 7. Black Dog; 8. On The Road Again; 9. Feel Like Makin' Love; 10. Reeling In The Years; 11. Who Are You; 12. Kashmir

 

Trzeba coś zamieścić na stronie bo to aż wstyd, że tyle czasu nie daję znaków życia. Jestem, ale wciąż nie mam czasu. No może troszkę więcej na słuchanie muzyki. A w ostatnich tygodniach jest ona raczej łagodna bez zbędnych ozdobników, zakręconych partii czy psychodelicznych odlotów. I dziś jedna z takich płyt. Swego czasu poleciłem ją memu nastoletniemu sąsiadowi. Między innymi dzięki temu albumowi wsiąkł w muzykę…