Emerson, Lake & Powell - Emerson, Lake & Powell (1986)

1. The Score
2. Learning To Fly
3. The Miracle
4. Touch And Go
5. Love Blind
6. Step Aside
7. Lay Down Your Guns
8. Mars, Bringer Of War

Z cyklu „Atrakcyjna Osiemdziesiątka”

Wczoraj jakoś mnie naszło na ten album. Przyznam, że nie słuchałem go od dłuższego czasu. Lubię takie powroty. Nie zawsze jestem z nich zadowolony, czasami jestem srodze zawiedziony. W tym przypadku tak nie było.

Zespół powstał w 1985 roku w Londynie. Tak naprawdę miał to być powrót znakomitej grupy Emerson, Lake & Palmer, która święciła swoje triumfy w latach siedemdziesiątych. Niestety Carl Palmer w 1985 roku był zajęty (grał wtedy w zespole Asia) więc Keith Emerson i Greg Lake musieli znaleźć innego perkusistę…

David Bowie - ★ (Blackstar) (2016)

1. ★
2. 'Tis A Pity She Was A Whore
3. Lazarus
4. Sue (Or In A Season Of Crime)
5. Girl Loves Me
6. Dollar Days
7. I Can't Give Everything Away

Od śmierci Davida minęły już dwa tygodnie, a ja nadal czuję się źle, myślę o nim, jest mi strasznie smutno. Przez ten cały czas nie ma dnia abym nie włączył sobie jakiejś jego płyty, choćby we fragmencie. Gdy w zeszłym roku dotarła do nas wiadomość, że David wydaje nową płytę, dosłownie nie posiadałem się z radości. A gdy do moich uszu dotarł utwór Blackstar, targały mną na przemian przeróżne odczucia. Szok, radość, smutek, ogromna fascynacja i niesamowite podniecenie. Pamiętam jak wtedy powiedziałem „To będzie znakomity album”. Nie pomyliłem się…

Eloy - Silent Cries And Mighty Echoes (1979)

1. Astral Entrance
2. Master Of Sensation
3. The Apocalypse: a) Silent Cries Divide The Night; b) The Vision Burning; c) Force Majeure
4. Pilot To Paradise
5. De Labore Solis
6. Mighty Echoes  

Po sukcesie płyty Ocean, grupa Eloy wyruszyła w trasę. Występy z tejże zostały zarejestrowane i w 1978 roku wydano płytę Live. Osobiście, lubię sobie tego albumu posłuchać od czasu do czasu. Moim skromnym zdaniem zespół całkiem nieźle radzi sobie na żywo o czym jeszcze wspomnę później. Ale wracając do końca lat siedemdziesiątych. Trasa się kończyła i trzeba było brać się za pracę nad następną płytą. Zespół w tym celu wyruszył do Francji…

Glenn Frey (6.11.1948 – 18.01.2016)

Ależ ten rok zaczyna się fatalnie. Najpierw David teraz Glenn.

Współzałożyciel grupy The Eagles znanej przede wszystkim z hitu Hotel California, który znalazł się na płycie pod tym samym tytułem.

Ale Glenn Frey to także twórczość solowa. Był autorem wielu hitów. W latach osiemdziesiątych szalałem przy jego piosenkach. Takie wiadomości jak ta dzisiejsza podcinają mi skrzydła. Jeszcze nie otrząsnąłem się po Davidzie, a tu taka wiadomość. Przez to nie chce mi się nic pisać na blogu. Dziś po przebudzeniu mówię sobie „Otrząśnij się chłopie, trzeba się wziąć za następne płyty. Taka jest kolej rzeczy.” I przy porannej kawie, słuchając radia słyszę „Nie żyje Glenn Frey”. Brak mi słów…

David Bowie - Black Tie White Noise (1993)

1. The Wedding
2. You've Been Around
3. I Feel Free
4. Black Tie White Noise
5. Jump They Say
6. Nite Flights
7. Pallas Athena
8. Miracle Goodnight
9. Don't Let Me Down & Down
10. Looking For Lester
11. I Know It's Gonna Happen Someday
12. The Wedding Song

Od fatalnej wiadomości o śmierci Davida nie mogę uwolnić się od jego nagrań i twórczości w ogóle. Obejrzałem dwa filmy z jego udziałem, kilka występów na żywo oraz przesłuchałem niemal całą jego regularną dyskografię. Ciągle ciężko jest mi zaakceptować fakt, że już go nie ma. Recenzję Blackstar odkładam na przyszłe tygodnie, póki co jest za wcześnie na jej recenzowanie. Jest zbyt dosłowna, osobista. Dziś koncentruję się na jego pierwszym solowym albumie wydanym w latach dziewięćdziesiątych…