wtorek, 20 sierpnia 2019

Various - The Bridges Of Madison County (1995)


1. Doe Eyes (Love Theme); 2. Dinah Washington - I'll Close My Eyes; 3. Johnny Hartman - Easy Living; 4. Dinah Washington - Blue Gardenia; 5. Johnny Hartman - I See Your Face Before Me; 6. Dinah Washington - Soft Winds; 7. Barbara Lewis - Baby, I'm Yours; 8. Irene Kral - It's A Wonderful World; 9. Johnny Hartman - It Was Almost Like A song; 10. Irene Kral - This Is Always; 11. Johnny Hartman - For All We Know; 12. Doe Eyes (reprise)


Czy zdarza ci się płakać na filmach? Takie pytanie padło na jednym z towarzyskich spotkań. Oczywiście, odpowiedziałem bez chwili wahania. Tak zdarza się to. Czy to wstyd? Absolutnie. Jednym z filmów, który mnie mocno wzrusza jest obraz zatytułowany Co się wydarzyło w Medison County z Meryl Streep i Clintem Eastwoodem w rolach głównych. To piękna opowieść o kilkudniowym romansie dwojga dojrzałych ludzi, opowieść o miłości, o wierności, moralności, pokusie i arcytrudnych wyborach. Jednym z bohaterów tego obrazu jest muzyka, a że dawno nic na blogu o muzyce filmowej nie było postanowiłem podzielić się z Państwem tą wspaniałą ścieżką dźwiękową…

piątek, 2 sierpnia 2019

Jonesy - Keeping Up… (1973)

  1. Masquerade
  2. Sunset And Evening Star
  3. Preview
  4. Questions And Answers
  5. Critique (With Exceptions)
  6. Duet
  7. Song
  8. Children

Dziś płyta z serii tych nieco zapomnianych. Zapomnianych przez słuchaczy, ale i zapomniana przeze mnie. Porządkując kolekcję, która nadal jest w nieładzie i w większości wciąż zapudłowana, trafiłem na ten album. Zwróciło moją uwagę tak zwane obi. Album miałem przedstawić na blogu już wiele miesięcy temu, zrobiłem zdjęcie, po czym wrzuciłem do pudła i zapomniałem o nim. Jonesy to zespół angielski, grający muzykę zaliczaną do rocka progresywnego z domieszką delikatnych ilości jazzu, psychodelii i popu. Całość brzmi naprawdę fajnie…

wtorek, 23 lipca 2019

Perigeo - Abbiamo Tutti Un Blues Da Piangere (1973)

  1. Non c'e Tempo da Perdere
  2. Deja Vu
  3. Rituale
  4. Abbiamo Tutti un Blues da Piangere
  5. Country
  6. Nadir
  7. Vento, Pioggia e Sole
Oj, dawno nie było „włoszczyzny” na moim blogu. Spojrzałem i ostatnia płyta z włoskiego poletka była opisywana w październiku zeszłego roku. Ale ten czas zaiwania. Dziś zespół, który w 1971 roku założył basista Giovanni Tommaso. Skład szybko się ukonstytuował w osobach: Franco D’Andrea (instrumenty klawiszowe), Claudio Fasoli (saksofony), Tony Sidney (gitary) oraz Bruno Biriaco (perkusja). Wydali kilka znakomitych albumów by w 1981 roku przestać istnieć. Abbiamo Tutti Un Blues Da Piangere jest drugą płytą w dorobku tej włoskiej formacji…

czwartek, 18 lipca 2019

David Sylvian - Secrets Of The Beehive (1987)

  1. September
  2. The Boy With The Gun
  3. Maria
  4. Orpheus
  5. The Devil's Own
  6. When Poets Dreamed Of Angels
  7. Mother And Child
  8. Let The Happiness In
  9. Waterfront
  10. Promice (The Cult Of Eurydice)

Z cyklu „Atrakcyjna osiemdziesiątka”
Wybaczcie Drodzy Czytelnicy, że tak długo musieliście czekać na kolejny wpis. Jak zwykle życie pokrzyżowało plany stąd tak długa cisza. Ten album miał się pojawić pod koniec września gdy odwiedzi nas pani jesień. Ale w tym roku jesień przyszła do mojego domu latem. W czerwcu odeszła bliska nam osoba i w związku z tym niemoc na mej stronie. Mam jednak nadzieję, że powolutku będę wracał choć póki co ochota niewielka. Do tego zaczynamy generalny remont chałupy więc czasu będzie bardzo mało. Bądźmy jednak dobrej myśli…

czwartek, 6 czerwca 2019

Brand X - Morrocan Roll (1977)


  1. Sun In The Night
  2. Why Should I Lend You Mine (When You've Broken Yours Off Already)...
  3. …Maybe I'll Lend You Mine After All
  4. Hate Zone
  5. Collapsar
  6. Disco Suicide
  7. Orbits
  8. Malaga Virgen
  9. Macrocosm

Kilka tygodni temu natknąłem się w sieci na audycję radiową, która w części poświęcona była tej właśnie płycie. I tylu bzdur to nie słyszałem jak żyję. I nie chodzi tu o osobisty odbiór czy ocenę muzyki. Ta, jak wiemy, jest zawsze sprawą subiektywną, ale prowadzący mijał się z prawdą, co raziło jak cholera. Ja pisząc takiego bloga mogę sobie na jakąś pomyłkę pozwolić (można to przełknąć), ale żeby takie babole w radiu?! Mniejsza z tym. A dlaczego dziś ten album? Skojarzenie. Przez te upały moje myśli natychmiast poleciały do tej okładki i wycierającego kark faceta w białym garniturze…