Richard Pinhas - Rhizosphere (1977)

1. Rhizosphere Sequent
2. A Piece For Duncan
3. Claire P.
4. Trapeze/Interference
5. Rhizosphere

Jakiś czas temu mój blogowy znajomy Paweł Pałasz wspaniale zrecenzował dyskografię zespołu Heldon. Przyznam, że przez jedną chwilę byłem zły na siebie, że oto bloga prowadzę tyle lat, a dotąd nie sięgnąłem jeszcze po Heldon. Proszę zajrzeć na stronę Pawła i poczytać. Ja za jakiś czas może sam wrócę do tego zespołu. Odświeżyłem sobie ich dyskografię, ale posłuchałem też trzech albumów mózgu Heldon, którym był filozof, absolwent oraz wykładowca na Sorbonie i co najważniejsze, znakomity muzyk Richard Pinhas…

Jim Hall - Concierto (1975)

1. You'd Be So Nice To Come Home To
2. Two's Blues
3. The Answer Is Yes
4. Concierto de Aranjuez

Jeden z ostatnich upalnych dni. Słońce prażyło jak szalone już od wczesnych godzin porannych. Jako że taras, a raczej balkon mam od strony wolnej od rannych promieni słonecznych, postanowiłem zjeść śniadanie na powietrzu. Poleciały trzy rodzaje serów żółtych, ciut szyneczki, rzodkiew, pomidorki koktajlowe i oczywiście kawa. Do tego wspaniałego zestawu brakowało jeszcze tylko dobrej muzyki. Podszedłem do półek z płytami, długo nie mogłem nic wybrać aż w końcu oczom mym ukazał się grzbiet, a na nim żółty napis na niebieskim tle. To był Jim Hall i jego album Concierto. Jazz z rana? Czemu nie i powiem szanownym Państwu, że to był znakomity wybór…

Elton John - Blue Moves (1976)

1. Your Starter For...; 2. Tonight; 3. One Horse Town; 4. Chameleon; 5. Boogie Pilgrim; 6. Cage The Songbird; 7. Crazy Water; 8. Shoulder Holster; 9. Sorry Seems To Be The Hardest Word; 10. Out Of The Blue; 11. Between Seventeen and Twenty; 12. The Wide-Eyed And Laughing; 13. Someone's Final Song; 14. Where's The Shoorah?; 15. If There's A God In Heaven (What's He Waiting For?); 16. Idol; 17. Theme From Non-existent TV Series; 18. Bite Your Lip (Get Up And Dance)

Połowa lat siedemdziesiątych, a w szczególności rok 1976 był dla Eltona ważnym czasem. Udzielił wywiadu dla pisma Rolling Stone, w którym dokonał coming outu. Poddał się, nieudanej zresztą, operacji przeszczepu włosów, poznał jednego ze swoich idoli w postaci Elvisa Presley’a (w tym czasie Elvis był już wrakiem człowieka). Kupił także klub piłkarski Watford FC. Jednocześnie był nieszczęśliwy, przepracowany, zmęczony i okropnie uzależniony od narkotyków. Postanowił przejść na koncertową emeryturę. Ale w 1976 zdarzyło się coś jeszcze. Otóż jesienią ukazał się album Blue Moves, który jest jednym z mych ulubionych w całej dyskografii Eltona…

Haikara - Haikara (1972)

1. Köyhän pojan kerjäys
2. Luoja Kutsuu
3. Yksi Maa - Yksi Kansa
4. Jälleen on meidän
5. Manala

Dziś będziemy w pięknej Finlandii. Odkąd sięgnę pamięcią, to bardzo lubiłem skandynawskie języki. Od zawsze brzmiały dla mnie jakoś tak kosmicznie, niesamowicie. Nawet miałem kiedyś zapał aby nauczyć się szwedzkiego. Szło to dość opornie i w końcu odpuściłem. Ale do dziś zostało trochę słów w głowie. Haikara to jako się rzekło zespół fiński, który postanowił tworzyć przy języku ojczystym. To dość ryzykowne posunięcie. Wszak by zaistnieć w Europie trzeba było śpiewać w języku angielskim i wiele zespołów tak zrobiło. Chociażby ich rodacy z Wigwam czy Tsavallan Presidentti. Może przez to Haikara jest mniej znaną grupą, a szkoda…

David Torn - Cloud About Mercury (1987)

1.  Suyafhu Skin...Snapping The Hollow Reed
2. The Mercury Grid
3. 3 Minutes Pure Entertainment
4. Previous Man
5. Network Of Sparks - a) The Delicate Code; b) Egg Learns To Walk…Suyafhu Seal   
   

Z cyklu „Atrakcyjna Osiemdziesiątka”

Jak Państwo zapewne wiedzą lubię twórczość Davida Sylviana i co rusz wracam do jego solowych płyt. W ostatnim czasie dość często kręci się w mym odtwarzaczu jego album Secrets Of The Beehive, który już na blogu opisywałem. Na tymże, muzykami wspierającymi Sylviana są między innymi David Torn oraz Mark Isham. Ten pierwszy gra na gitarze, drugi na trąbce. I tak malutkimi kroczkami dochodzimy do płyty Cloud About Mercury. Bo słuchając Secrets Of The Beehive przeglądałem książeczkę i te dwa nazwiska szczególnie rzuciły mi się w oczy. A przeca mam na półce płytę Torna, na której zagrał też Isham, ale i Tony Levin oraz Bill Bruford…